Blog

ویروس های انکوژن 1

by انکوژن in اکتبر 23, 2016

ویروس های انکوژن 1

 خانواده رترو ویریده تنها ویروس های دیپلوئید شناخته شده هستند. ژنوم آنها داخل یک پوشش پروتئینی مرکزی به نام کور قرار گرفته که در اطراف آن آنولوپ حاوی گلیکوپروتئین های ویروس قرار دارند که جهت اتصال به سطح گیرنده یاخته میزبان استفاده می شود. با اتصال ویروس به سطح گیرنده کور آن وارد سیتوپلاسم شده و ژنوم آزاد می شود بعد آنزیم ویروس (ترانس کریپتاز با عمل معکوس) از روی RNA اقدام به رونویسی DNA می کند سپس DNA دو رشته ای (پروویروس) می شود که به داخل هسته رخنه و با پیوندهای کووالانتی در داخل کروموزوم یاخته میزبان جایسازی می شود و گلیکوپروتئین های ویروسی در داخل پرده سیتوپلاسم یاخته جایسازی می شوند.

oncogene2
در ویروس تیپ C کور داخل آن با بخش داخلی یک گلیکوپروتئین ها اتصال می یابد و با جوانه زدن ویروس کامل از یاخته میزبان خارج می شود.
تغییرات تومورزا : ژن های تومورزا بر روی رشد و تفکیک یاخته میزبان اثر گذاشته و منجر به تولید بیماری تومورزا می شوند به ژن های یاخته ای که به ژنوم ویروس انتقال می یابند انکوژن ویروسی V-onc و به ژن های مشایمی که در کروموزوم های یاخته وجود دارند انکوژن یاخته ایC-onc (پروتوانکوژن) گفته می شود.
در ویروس مانند ویروس لوسمی طیور چند ماه طول می کشد تا تومورها به وجود آیند اما

اگر از این تومورها ویروس را جدا کنند توانایی تولید همان تومور در زمان کوتاهی را دارد علت این پدیده وجود یک ژن مازاد به نام src در ویروسی مانند راس سارکوما است که منشأ آن کروموزم یاخته میزبان است که با روش نوترکیبی وارد ژنوم ویروس می شود و مسؤول فعالیت های توموزایی ویروس است.
ساختمان انکوژن های ویروسی : با انکوژن های یاخته ای مربوط متفاوت است واضح ترین اختلاف آنها به وجود آمدن انکوژن ویروسی با رونویسی معکوس از روی RNA پیامبری است که با پدیده اسپلایسینگ اینترون های آن حذف شده از طرف دیگر انکوژن ویروسی به صورت یک پروتئین مخلوط ابراز می شود که بخشی از آن دارای زنجیر اسیدهای آمینه ابراز شده توسط ژن gag است که می تواند بر روی فعالیت تغییر شکل دهنده آن اثر بگذارد.
چگونگی فعالیت ژن های تومورزا :
1 – انتقال توسط یک رتروویروس :

 نوترکیبی بین ژن های ژنوم یک رتروویروس و ژن های کروموزم یاخته میزبان منجر به انتقال یک ژن یاخته ای به داخل ژنوم ویروس شده که می تواند تکثیر یابد.
2 – جهش زایی در اثر جایسازی :

 به علت جایسازی و در نتیجه ابراز بیش از حد معمول ژن های تومورزا در یاخته تغییر شکل ایجاد می شود.

oncogene1
3 – انتقال به محل دیگر :

انتقال یک پروتو انکوژن از محل طبیعی خود و قرار گرفتن در مجاورت یک پروموتر قوی باعث فعالیت و ابزار بیش از حد ژن های تومورزا می شود.
4 – افزایش ژن :

 افزایش تعداد ژن منجر به افزایش تولید آن ژن خواهد شد.
5- جهش :

 جهش نقطه ای یا حذفی در یک انکوژن باعث تغییر در ساختمان پروتئینی کد شده از آن ژن شده و بر فعالیت آن تأثیر می گذارد.

انکوژن

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *